Geboortefotografie: Vive

Welkom op de wereld lieve Vive.

Eind november, mijn baby acht weken oud, de oudste van 2,5 jaar diep in rust en ik aan de nachtvoeding om 2 uur s’nachts…

Ik krijg een appje van mijn vriendin: ‘ik geloof dat het is begonnen’. Ahhh, de adrenaline giert door mijn lijf! Ze is toch al bijna 41 weken zwanger. 

Ik vraag haar hoeveel minuten er tussen de weeën zit, ze geeft aan zes/zeven minuten. Maar ze kan het ook niet goed peilen, ze zit alleen beneden. Vervolgens krijg ik binnen vijf minuten weer een appje: ‘het gaat nu wel heel erg snel’. Waarop ik aan geef dat ze de verloskundige moet bellen en mij moet laten hoeveel centimeter ontsluiting er is. 

Slapen doe ik toch niet meer…

En of de adrenaline er nog niet was, werd dit nog heftiger als ik van haar vriend hoor (ja, gewoon om 2.45 uur) dat er al 8 centimeter is en er geen tijd meer is om naar het ziekenhuis te gaan (dit was hun wens). Oooo noo, ik bedenk me geen seconde! Ik spring in mijn kleren, pak een banaan en pak mijn tassen. Ik rij met uh hoe zal ik het netjes zeggen, met gierende banden, naar hun toe (ze wonen ruim een half uur verderop). 

In de auto bedenk je allerlei scenario’s. Het zou toch ziekenhuis, dat ziekenhuis wat maar vijf minuten rijden is voor mij? Kan ze alles opvangen? Wat als? Ik besluit me te focussen op de weg, want ja, helaas regende het ook. 

Rond 3.30 uur kom ik de oprit oprijden. Ik zie de kraamhulp ook al arriveren. Neeeee, ben ik nou echt te laat? Ik storm naar boven, op het geluid afgaande en ja hoor! Ik ben op TIJD!!!

Mijn vriendin vol in de weeën, maar het lijkt zo rustig en gecontroleerd! Zie ik dit goed? Jazeker, wat een power en toch ook zo rustig. Samen vangen ze de weeën op. Prachtig om te zien hoe ze dit samen doen, totaal ook geen paniek. 

Ik heb een aantal weeën gezien, totdat ze mag beginnen met persen. En ja hoor, na een aantal persweeën is ze daar! Zo wonderlijk! Zo magisch en zo bijzonder! Hun dochter Vive is geboren om 4 uur! 

Wat is ze mooi, wat gaat het goed en wat een lief huiltje! Wat een moment, een moment van mijn kant vol emoties. En mijn vrienden, ze zijn nuchter en zo overweldigend. Ze staan echt even stil bij hun moment. En wauw, wat heb ik dat moment mooi vast kunnen leggen. 

Dit was teamwork, power en oerkracht! Jee, wat ben ik trots op jullie! 

Ik ben jullie ontzettend dankbaar dat ik dit voor jullie heb mogen vastleggen. Het was een snel verhaal, maar oh wat kwam daar in die korte tijd veel emoties bij kijken! 

Het is zo bijzonder om dit voor vrienden te mogen maken, dat is moeilijk uit te leggen. Zowel mijn vrienden als Vive zelf, hebben een speciaal plekje in mijn hart!